Edukacja plastyczna i wychowanie estetyczne w średnim szkolnictwie ogólnokształcącym na Lubelszczyźnie w latach międzywojennych

  • Anna Marta Żukowska Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie
Słowa kluczowe: edukacja plastyczna, Polska 1919–1939, wychowanie estetyczne, szkoła średnia

Abstrakt

Podstawą edukacji plastycznej i  zarazem jedną z  form wychowania estetycznego uczniów średnich szkół ogólnokształcących w latach międzywojennych była nauka rysunku. Rysunek jako szkolny przedmiot nauczania pełnił doniosłą rolę w wychowaniu i kształceniu młodzieży, zarówno ze względu na jego praktyczne zastosowanie w życiu, jak i walory wychowawcze przyczyniające się do ubogacania osobowości i estetyki dnia codziennego. Przedmiot ten ujęty został w programach nauczania szkoły średniej ogólnokształcącej zarówno po odzyskaniu niepodległości w 1918 r., jak i w wyniku reformy szkolnej tzw. jędrzejewiczowskiej w 1932 r. Edukacja plastyczna i wychowanie estetyczne miały miejsce w każdym typie lubelskiej szkoły ogólnokształcącej. Zachowane materiały archiwalne (programy nauczania, sprawozdania szkolne dyrekcji, prace plastyczne z lat 1918–1939 itp.) pozwoliły na rekonstrukcję miejsca i roli rysunku w szkolnictwie średnim na Lubelszczyźnie.

Dział
Studia i rozprawy