Sens przygodności człowieka na przykładzie życia Matki Elżbiety Róży Czackiej

  • Małgorzata Łobacz Instytut Pedagogiki Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II
Słowa kluczowe: cierpienie, niepełnosprawność, przygodność, rozwój osobowy

Abstrakt

W niniejszym artykule została podjęta próba ukazania sensu cierpienia w życiu człowieka na przykładzie życia Matki Elżbiety Róży Czackiej (1876-1961). Każdy człowiek stanowi kruchą egzystencję, jest istotą słabą. Nie ma człowieka, który byłby idealny, w każdej sferze życia doskonały, zawsze sprawny, zdolny podejmować nieograniczone niczym wyzwania. Brakowość i ograniczenie, są to zatem cechy, które odnajduje w sobie każdy byt ludzki. Osoby z niepełnosprawnością, chore i cierpiące, żyjące w trudzie, bólu w sposób szczególny przypominają nam o naszej ludzkiej ograniczoności. Wiele z nich swoją postawą uczy, że słabość jest twórczym składnikiem ludzkiego życia. Przykładem takiego przeżywania niepełnosprawności jest Matka Czacka, która odnalazła sens swojego istnienia w cierpieniu, poświęcając swoje życie innym. Swoje kalectwo przyjęła jako zadanie i powołanie życiowe, otrzymane od samego Boga.

Dział
Studia i rozprawy